AfricaMinded

Istanbul verwelkomt ons met files

De rit van Sofia tot de grens is lang en vermoeiend. Het wegdek wordt slechter en slechter als we dichter bij Turkije komen. Hoe zal de weg in Turkije zijn denken? De prijs van diesel is zo hoog dat we besluiten om nog even beide tanks te vullen in Bulgarije. Met de diesel zullen we bijna tot Syrië kunnen komen.

De grensovergang met Turkije duurt maar 40 minuten inclusief Barry's visa aanvraag (15 euro). We checken nog even of de Carnet de Passage gestempeld moet worden maar dat is ook niet nodig. We zijn op weg, in de richting van Istanbul met perfecte wegen weer, en slaan de camping aan het strand over. Je kan het al raden: het is gewoon te koud en te nat.

Als we dichter bij Istanbul komen is het donker en belanden we in de file en Turkse rijgewoonten: op 3 banen snelweg passen 6 rijen auto's! Veranderen van baan doe je ook gewoon zonder richting aanwijzer. We voelen ons veilig in de Toyota en als snel probeert niemand om van baan te veranderen als we naast ze rijden. Eenmaal in Istanbul rijden we richting het oude gedeelte van de stad (Sultanahmet) waar de blauwe moskee en de Aya Sofia staat. Ons hotel, Mublis Bey, is 200 meter er vandaan. Het dankterras geeft een waanzinnig mooi uitzicht op de stad en de Bosphorus. Vroeg naar bed en sightseeing de volgende dag: de blauwe moskee, Aya Sophia en het oude gedeelte van de stad.

De dag dat we Istanbul verlaten, 11 april, is het bijna onmogelijk om uit Sultanahmet te komen: de politie heeft alle wegen afgezet met dranghekken voor de "presidential cycling tour" de in dit gedeelte van de stad wordt gehouden. Na wat onderhandelen met de politie bij de hekken krijgen we het voor elkaar om de weg over te kunnen steken en via smalle weggetjes de snelweg te vinden. We zijn van plan om naar Cappadocia te rijden en onderweg uit te vinden waar we gaan slapen omdat we ons niet langer houden aan de geplande route, slimmerds die we zijn.

Belgrado, Servië naar Sofia, Bulgarije

We ontwaken als herboren - heerlijk geslapen. Toen we incheckten in het hotel vertelde de jongen bij receptie dat ontbijt bij de prijs was inbegrepen en dus kregen we waar voor ons geld: een groot ontbijt zodat we de lunch konden overslaan! Verse omelet, koffie, verse jus de orange en wat brood in onze maag voor de reis naar Sofia, Bulgarije. Vandaag moeten we ongeveer 400km afleggen dus moeten we dat kunnen doen in 5-6 uur inclusief een paar pauzes onderweg. Het wegdek wordt slechter en slechter meer een paar flinke kuilen in de weg zoals in Afrika. Na een stadje Nic genaamd rijd je een mooie bergketen binnen met de rivier en treinrails aan je rechterhand. Het weer verandert van zonnig in bewolkt en motregen, een smalle 2-baansweg en korte tunnels waarin amper is te zien hoe de weg loopt. Langzaam rijden denken we maar.

Het binnengaan van Bulgarije ging gepaard met dezelfde vragen. "Pasport en verzekeringspapieren!" en "Waar gaan jullie naartoe?". Net na de grens kopen we de wegenbelastingsticker die geldig is voor een week en rijden richting Sofie (ongeveer 60km). Omdat we al het adres van het hotel in TomTom hadden ingevoerd konden we lekker van de omgeving genieten en af en toe de aanwijzingen volgen.

Het arriveren in Sofia is mooi maar ook vol contrast. Je laat het platte land achter je, vol met half afgebouwde huizen waarvan soms delen van de daken en ramen missen, en kom je aan in een stad vol met hoge gebouwen die je kent uit de grote steden in Europa en dan op de achtergrond de besneeuwde bergtoppen. Gelukkig heeft het guesthouse nog kamers beschikbaar dus kunnen we onze auto parkeren, spullen uitpakken en de stad in om wat te bekijken. Morgen gaan we vroeg op en rijden we naar Turkije waar we op een camping slapen op het strand.