Egypte
Ferry naar Soedan
25 / May / 2010
In Aswan ontmoeten we de 4 jongens van Dustroads (Tom, Bram, Michel en Dirk) die dezelfde route reizen als ons alleen 2x zo snel. Samen met hen gaan we naar het ferry kantoor en doen een rondje door de stad om alle nodige papieren voor de oversteek naar Soedan te regelen. Op zondag rijden we met 3 auto's naar de haven en ontmoeten Baraka die ons helpt met de papierwinkel daar voordat we de auto's werkelijke op de duwboot kunnen laden. Vlak voordat we de auto's op de boot rijden bekijken we het dek iets nauwkeuriger en zien veel nieuwe 15cm lange stalen spijkers liggen. Even snel opruimen en dan rijden we de auto's voorzichtig op dek. Afscheid nemen van de auto voelt raar maar de Soedanese kapitein beloofd ons om goed voor de auto's te zorgen en zijn best te doen om zo snel mogelijk, misschien zelfs tegelijk met ons, aan te komen in Wadi Halfa, Soedan. Eenmaal terug in de stad genieten we nog eenmaal van het zwembad en doen nog wat laatste boodschapjes voordat we Egypte vaarwel zeggen.
Op maandagmorgen springen we met z'n allen in de taxi en ontmoeten Baraka nogmaals in de haven van Aswan om door de douane te gaan. Hij vertelde ons de dag ervoor dat de plek onder de reddingsboot aan boord van de ferry een goede plek voor de overtocht is omdat het ons de hele dag van schaduw voorziet. Hij heeft gelijk, het is inderdaad een goede plek want we blijken de komende 8 uur het laden van de ferry gade te slaan en vertrekken pas rond 7 uur 's avonds. We zien van alles aan boord gaan: complete thee sets, koelkasten, banken, etc. De nacht is lang en koud en zonder enig comfort behalve dan het slaapmatje dat Bram met ons deelde. Bedankt Bram. We worden vlak voordat we langs Abu Simbel varen rond 05:30 wakker terwijl er midden op dek, tussen alle bagage en sommige nog slapende mensen, ongeveer 50 moslims aan het bidden zijn.
We arriveren in Wadi Halfa rond middaguur, na 25 uur op een stalen dek te hebben gezeten - het strekken van onze benen voelt goed. Magdi Boshara, een eerlijke rechtdoorzee Soedanese fixer, ontmoet ons op de boot in het restaurant om het proces van immigratie te starten. We vechten ons een weg uit de ferry en gaan met een shuttle die staat te wachten naar het grenskantoor/douanegebouw. Terwijl we van een koud drankje genieten krijgen we te horen dat de ferry met onze auto's in de komende 2 uur aan zal komen en er wordt gevraagd of we de auto's vandaag of morgen willen afladen. Vandaag natuurlijk, omdat we dan nu meteen alle bureaucratie kunnen regelen en lekker in ons eigen bed kunnen slapen. 5 Uur later heeft Magdi alle papieren voor elkaar terwijl wij de auto's van de duwboot rijden. Het enige dat we nog moeten doen, de volgende dag, is de Alien Registration omdat dat vandaag niet meer gaat lukken. We rijden weg bij de douane en zetten net buiten Wadi Halfa kamp op in de woestijn. Michel van het Dustroads team zet de groenten op tafel en fixt een lekker avondmaal onder de sterren in Sudan. De volgende dag spreken we nog een keer af met Magdi om de Alien Registration en Photo Permit te regelen.
Praktische informatie betreffende de ferry overtocht van Egypte naar Sudan:
Op zaterdag - bureaucratie in Aswan
Op zondag - Laden van de auto op de ferry
Op Maandag - Boarding van de passagiersferry
Aan de Soedanese kant helpt Magdi (nubatia51@yahoo.com / +249 121 730 885) om alles te regelen voor een vaste fee van US25 per auto:
Op maandagmorgen springen we met z'n allen in de taxi en ontmoeten Baraka nogmaals in de haven van Aswan om door de douane te gaan. Hij vertelde ons de dag ervoor dat de plek onder de reddingsboot aan boord van de ferry een goede plek voor de overtocht is omdat het ons de hele dag van schaduw voorziet. Hij heeft gelijk, het is inderdaad een goede plek want we blijken de komende 8 uur het laden van de ferry gade te slaan en vertrekken pas rond 7 uur 's avonds. We zien van alles aan boord gaan: complete thee sets, koelkasten, banken, etc. De nacht is lang en koud en zonder enig comfort behalve dan het slaapmatje dat Bram met ons deelde. Bedankt Bram. We worden vlak voordat we langs Abu Simbel varen rond 05:30 wakker terwijl er midden op dek, tussen alle bagage en sommige nog slapende mensen, ongeveer 50 moslims aan het bidden zijn.
We arriveren in Wadi Halfa rond middaguur, na 25 uur op een stalen dek te hebben gezeten - het strekken van onze benen voelt goed. Magdi Boshara, een eerlijke rechtdoorzee Soedanese fixer, ontmoet ons op de boot in het restaurant om het proces van immigratie te starten. We vechten ons een weg uit de ferry en gaan met een shuttle die staat te wachten naar het grenskantoor/douanegebouw. Terwijl we van een koud drankje genieten krijgen we te horen dat de ferry met onze auto's in de komende 2 uur aan zal komen en er wordt gevraagd of we de auto's vandaag of morgen willen afladen. Vandaag natuurlijk, omdat we dan nu meteen alle bureaucratie kunnen regelen en lekker in ons eigen bed kunnen slapen. 5 Uur later heeft Magdi alle papieren voor elkaar terwijl wij de auto's van de duwboot rijden. Het enige dat we nog moeten doen, de volgende dag, is de Alien Registration omdat dat vandaag niet meer gaat lukken. We rijden weg bij de douane en zetten net buiten Wadi Halfa kamp op in de woestijn. Michel van het Dustroads team zet de groenten op tafel en fixt een lekker avondmaal onder de sterren in Sudan. De volgende dag spreken we nog een keer af met Magdi om de Alien Registration en Photo Permit te regelen.
Praktische informatie betreffende de ferry overtocht van Egypte naar Sudan:
Op zaterdag - bureaucratie in Aswan
- Ga naar Nile River Valley Transportation Kantoor - Mr Salha - om de passagiers kaartjes voor de ferry te reserveren
- Ga naar Traffic court in Aswan om een papiertje te krijgen dat vermeld dat je geen openstaande boetes hebt in Egypte
- Ga naar Traffic Police en geef daar het papiertje en de Egyptische nummerplaten af waar je weer een papiertje krijgt dat je nodig hebt voor de douane in de haven wanneer je aan boord gaat
- Rij terug naar Nile River Valley Transportation Kantoor om de passagierstickets te kopen (156 ponden voor 2e klas inclusief maaltijd)
Op zondag - Laden van de auto op de ferry
- Om 09:00 sta je aan de haven (15km buiten de stad) om de auto op de duwboot te laden
- Je ontmoet Baraka (rekent geen kosten), fixer van Nile River Valley Transportation Kantoor (foto in slideshow), die je door de nodige stappen helpt in de haven om de auto daadwerkelijk op de duwboot te kunnen laden
- Je registreert je paspoort details bij het hek van het haven terrein en wacht dan 3 uur (20 pond)
- Eenmaal binnen de hekken wordt er een douane check van de auto gedaan (10 minuten)
- Rij naar het hoofdgebouw aan het eind aan de rechterkant om een ferry kaartje voor de auto te kopen (2,012 pond)
- Dan ga je naar het douanegebouw aan de linkerkant om de carnet de passage te stempelen (auto uit Egypte) (25 pond voor de carnet de passage)
- Rij de auto naar de duwboot om te laden
- Taxi terug naar de stad (20 pond)
Op Maandag - Boarding van de passagiersferry
- Om 09:30 taxi naar de haven - 10:00 arriveren in haven
- Check van de passagiers tickets bij het hek van de haven
- Scan van de handbaggage
- In het douanegebouw paspoort laten stempelen en exit belasting betalen (ongeveer 1 pond)
- Ga naar de ferry om je plek te claimen als je geen 1st klas kaartje hebt voor een cabin
- Wacht 8 uur en geniet vanaf het dek van het laden van de ferry
Aan de Soedanese kant helpt Magdi (nubatia51@yahoo.com / +249 121 730 885) om alles te regelen voor een vaste fee van US25 per auto:
- Immigratie
- Carnet de Passage (US15)
- Travel Permit
- Alien Registration (US45 per person)
- Photo Permit (US10 per person)
Van Cairo naar Aswan, Egypte
20 / May / 2010
Het binnenrijden van Cairo met het welbekende gek-drukke verkeer is niet eens zo slecht als je weet waar je zijn moet. In ons geval, Salma camping, vlakbij de Giza Pyramides, is goed aangegeven op de GPS. We komen er zonder ook maar 1x fout te rijden. Vlak nadat we de tent op hebben gezet zien we iemand met een rook kanon door het bar en restaurant gebied lopen. In het begin hebben we geen idee wat er gaande is totdat hij verteld dat het voor de muggen is. 5 Minuten laten worden we volledig aangevallen - bedankt dat je de muggen ook uitgerookt hebt op de camping! We rennen naar de bar voor een koud biertje.
De volgende dag worden we opgehaald door Khaled die onze chauffeur is voor de komende 3 dagen voor het bezoeken van de ambassades. Onze eerste stop is de Nederlandse ambassade en na 3 minuten staan we buiten met de aanbevelingsbrieven voor de Soedanese en Ethiopische ambassade. Onze 2e ambassade is de Franse dat ons 2 1/2 uur kost en geen brieven oplevert. Enige woorden van Barry over de Franse ambassade in Cairo: de ambassade is de plek in Cairo voor de Fransen om hun tijd te verkwisten, een onbeschofte behandeling te krijgen, thuis te voelen (in de onnodige bureaucratie en met mensen te maken te krijgen die denken dat de wereld van hun is), om maar niet de houding te noemen van die vent waar we mee te maken hadden - wie in Frankrijk heeft hem de baan gegeven? God zegenen de Nederlanders - wat een fijne mensen op de Nederlandse ambassade!!! De Fransen kunnen veel van hen leren.
Op weg naar de Soedanese ambassade, die gelukkig weet dat de Franse ambassade geen aanbevelingsbrieven verstrekt en daarom de visumaanvraag accepteert zonder de Franse brief. 24 Uur later kunnen we het visum op komen halen en rennen we naar de Ethiopische ambassade waar we de laatste visumaanvraag indienen in Cairo. Vriendelijke Jasmine vertelt ons dat we de volgende dag terug kunnen komen en dat ze om 13:00 klaarliggen.
Nadat de auto is ingepakt gaan we de volgende morgen eerst langs de Piramides van Giza. Khaled is precies op tijd, zoals gewoonlijk. We zien de 3 Piramides op de heuvel liggen met daarvoor de Sfinx. Als je zo tussen de Piramides loopt voel je je heel klein. Hoe hebben ze, 4500 jaar geleden, deze gigantische dingen gemaakt? Nadat we 4 uur en 25 minuten zijn achterna gezeten door kamelen rijders besluiten we dat ze maar eens andere toeristen moeten gaan lastig vallen en vertellen we ze vriendelijk om op te zouten! Genoeg is genoeg. We roken camel en rijden geen camel. Nee, we willen ook geen paardrijden en ja we weten de prijs. Ik gok ongeveer de helft van wat je voorstelt. Laat ons alsjeblieft met rust tussen de Piramides, en heb een beetje respect voor je voorouders.
Om bij te komen van het drukken en hectische Cairo (officieel 18 mln maar in werkelijkheid 25 mln inwoners) rijden we naar de Westelijke woestijn van Egypte. Deze omweg voegt maar een paar kilometer toe (± 1.300 km) aan onze reis maar dat is de prijs die je soms moet betalen voor een beetje rust. Eerst komen we door de Zwarte Woestijn, een gebied van duinen bedekt met een dun laagje zwarte stof/kiezels van geërodeerde bergen uit deze streek. Na de Zwarte Woestijn rijden we door de Witte Woestijn dat volgens de Bedoeïenen op niets op aarde lijkt maar op maanlandschap. Is dat waar of is het de 53 graden Celsius die je dat doet geloven? Is de Bedoeïen ooit op de maan geweest om het te checken of heeft ie gewoon gelijk? Bekijk de foto's maar.
Rijdend op de enige weg in de woestijn, worden we vaak gestopt bij politie controle punten, soms maar 5km uit elkaar. Systematisch dezelfde vragen: Spreek je Arabisch? Waar kom je vandaan? "Ehh....vorige oasis". Waar ga je naartoe? "Ehh......volgende oasis". Het magische antwoord is ook iedere keer "Hollanda". Voor wat voor reden dan ook dat vinden ze leuk en worden we door gelaten zonder enige andere vragen. Als we zeggen Frankrijk moeten we iedere keer ons paspoort laten zien. Dus als deze controle rapportjes worden verzameld ergens, moeten ze een Française gaan zoeken die tussen een paar van die controle punten vermist is geraakt. Val komt voor op 1 rapportje maar niet op de volgende! Het landschap dat aan je voorbij gaat is zo mooi en divers ondanks dat het zo heet is. Je gaat van oasis naar oasis: zo groen en er is zo veel water dat er agrarisch landschap is. Water is blijkbaar alles wat je nodig hebt in de woestijn om leven te laten ontstaan in een gebied dat op het eerste gezicht niets te bieden heeft.
We wachten nu in Aswan op de ferry naar Wadi Halfa in Soedan, die volgende maandag vertrekt. De camping die we hadden gepland, Adam's Home, om in te vertoeven blijkt niet meer te bestaan dus hebben we een goedkoop hotel met zwembad op dak genomen in de stad. Zwemmen onder de sterren met uitzicht op de Nijl in het drukke Aswan! Magdi (onze fixer) wacht in Wadi Halfa om ons door de bureaucratie te loodsen wanneer we volgende week in Soedan aankomen.
De volgende dag worden we opgehaald door Khaled die onze chauffeur is voor de komende 3 dagen voor het bezoeken van de ambassades. Onze eerste stop is de Nederlandse ambassade en na 3 minuten staan we buiten met de aanbevelingsbrieven voor de Soedanese en Ethiopische ambassade. Onze 2e ambassade is de Franse dat ons 2 1/2 uur kost en geen brieven oplevert. Enige woorden van Barry over de Franse ambassade in Cairo: de ambassade is de plek in Cairo voor de Fransen om hun tijd te verkwisten, een onbeschofte behandeling te krijgen, thuis te voelen (in de onnodige bureaucratie en met mensen te maken te krijgen die denken dat de wereld van hun is), om maar niet de houding te noemen van die vent waar we mee te maken hadden - wie in Frankrijk heeft hem de baan gegeven? God zegenen de Nederlanders - wat een fijne mensen op de Nederlandse ambassade!!! De Fransen kunnen veel van hen leren.
Op weg naar de Soedanese ambassade, die gelukkig weet dat de Franse ambassade geen aanbevelingsbrieven verstrekt en daarom de visumaanvraag accepteert zonder de Franse brief. 24 Uur later kunnen we het visum op komen halen en rennen we naar de Ethiopische ambassade waar we de laatste visumaanvraag indienen in Cairo. Vriendelijke Jasmine vertelt ons dat we de volgende dag terug kunnen komen en dat ze om 13:00 klaarliggen.
Nadat de auto is ingepakt gaan we de volgende morgen eerst langs de Piramides van Giza. Khaled is precies op tijd, zoals gewoonlijk. We zien de 3 Piramides op de heuvel liggen met daarvoor de Sfinx. Als je zo tussen de Piramides loopt voel je je heel klein. Hoe hebben ze, 4500 jaar geleden, deze gigantische dingen gemaakt? Nadat we 4 uur en 25 minuten zijn achterna gezeten door kamelen rijders besluiten we dat ze maar eens andere toeristen moeten gaan lastig vallen en vertellen we ze vriendelijk om op te zouten! Genoeg is genoeg. We roken camel en rijden geen camel. Nee, we willen ook geen paardrijden en ja we weten de prijs. Ik gok ongeveer de helft van wat je voorstelt. Laat ons alsjeblieft met rust tussen de Piramides, en heb een beetje respect voor je voorouders.
Om bij te komen van het drukken en hectische Cairo (officieel 18 mln maar in werkelijkheid 25 mln inwoners) rijden we naar de Westelijke woestijn van Egypte. Deze omweg voegt maar een paar kilometer toe (± 1.300 km) aan onze reis maar dat is de prijs die je soms moet betalen voor een beetje rust. Eerst komen we door de Zwarte Woestijn, een gebied van duinen bedekt met een dun laagje zwarte stof/kiezels van geërodeerde bergen uit deze streek. Na de Zwarte Woestijn rijden we door de Witte Woestijn dat volgens de Bedoeïenen op niets op aarde lijkt maar op maanlandschap. Is dat waar of is het de 53 graden Celsius die je dat doet geloven? Is de Bedoeïen ooit op de maan geweest om het te checken of heeft ie gewoon gelijk? Bekijk de foto's maar.
Rijdend op de enige weg in de woestijn, worden we vaak gestopt bij politie controle punten, soms maar 5km uit elkaar. Systematisch dezelfde vragen: Spreek je Arabisch? Waar kom je vandaan? "Ehh....vorige oasis". Waar ga je naartoe? "Ehh......volgende oasis". Het magische antwoord is ook iedere keer "Hollanda". Voor wat voor reden dan ook dat vinden ze leuk en worden we door gelaten zonder enige andere vragen. Als we zeggen Frankrijk moeten we iedere keer ons paspoort laten zien. Dus als deze controle rapportjes worden verzameld ergens, moeten ze een Française gaan zoeken die tussen een paar van die controle punten vermist is geraakt. Val komt voor op 1 rapportje maar niet op de volgende! Het landschap dat aan je voorbij gaat is zo mooi en divers ondanks dat het zo heet is. Je gaat van oasis naar oasis: zo groen en er is zo veel water dat er agrarisch landschap is. Water is blijkbaar alles wat je nodig hebt in de woestijn om leven te laten ontstaan in een gebied dat op het eerste gezicht niets te bieden heeft.
We wachten nu in Aswan op de ferry naar Wadi Halfa in Soedan, die volgende maandag vertrekt. De camping die we hadden gepland, Adam's Home, om in te vertoeven blijkt niet meer te bestaan dus hebben we een goedkoop hotel met zwembad op dak genomen in de stad. Zwemmen onder de sterren met uitzicht op de Nijl in het drukke Aswan! Magdi (onze fixer) wacht in Wadi Halfa om ons door de bureaucratie te loodsen wanneer we volgende week in Soedan aankomen.
Grensovergang met Egypte - eindelijk in Afrika!
06 / May / 2010
We komen rond 09:30 uur aan in de haven van Aqaba om ons kaartje voor de ferry naar Nuweiba in Egypte te kopen en om ons uit te stempelen in Jordanië. In het midden van het havengebied waar je je kaartje kan kopen is een informatie bureau waar we de nodige stappen krijgen uitgelegd door een vriendelijke, engels sprekende, Egyptenaar.
De nare verrassing deze morgen is dat het kaartje voor de auto bijna het dubbele kost (van 100 USD verhoogd naar 140 Euro. De totale kosten voor de overtocht is nu 268 Euro, een dure grensovergang. De positieve verrassing is dat de ferry in goede conditie verkeerd en het geheel een gemakkelijk proces is. 99% van de passagiers is lokale bevolking en we zien helaas geen andere overlanders. We zijn aan boord en op weg naar Egypte / Afrika!
We arriveren in Nuweiba (ongeveer 3 uur later) en bereiden ons voor op de grensovergang aan de Egyptische kant hetgeen volgens veel blogs van andere overlanders een pure nachtmerrie lijkt te zijn. Het herinnerd ons aan de vismarkt in Dar es Salaan (Tanzania). Mensen rennen door elkaar met bagage, beambten met en zonder uniform, chaos in 40˚ C.
De toeristenpolitie wachtte ons al op bij de boot dus volgen we geen enkele order op totdat we hem weer zien. Amed, toeristenpolitie agent, begeleid ons door alle verschillende kantoortjes en handelt het papierwerk voor ons af. Alles wat wij hier en daar moeten doen is betalen (waar we bonnetjes voor krijgen). We krijgen een nieuwe Egyptisch rijbewijs en 2 nieuwe nummerplaten die voor 20 Egyptische ponden worden gemonteerd. De laatste begeleiding die we krijgen van Amed is door het hek van de haven. Alles bij elkaar genomen kostte het ons 2 uur en zonder zijn hulp hadden we het niet gered.
Praktische informatie voor andere overlanders:
1. Na het verlaten van de ferry moet je op een gegeven moment over een gat rijden waar de onderkant van de auto wordt bekeken; rij voorzichtig omdat de aanwijzingen niet de duidelijkste zijn en je dus ook makkelijk in het gat kan belanden met een of 2 wielen.
2. Nadat je de auto hebt geparkeerd voor inspectie ga geld halen uit de ATM die mastercard en maestro card accepteert (Bank of Cairo); wij hadden ongeveer 1,200 Egyptische ponden in totaal nodig.
3. Iemand komt op een gegeven moment om het chassis en motor nummer te controleren (veilig om te doen, je krijgt een afschrift)
4. Wacht op de toeristenpolitie die je assisteert voor de rest van de papierwinkel (zij dragen een wit uniform)
5. Geef niet je paspoort of carnet of andere papieren aan iemand ander ook al zeggen ze dat ze van de douane zijn (veel anderen dragen geen uniform en zeggen dat ze van douane zijn)
6. Overweeg een "Kerst donatie" voor de politieagent aan het eind van de papierwinkel
7. Na het verlaten van de haven, rij naar Sawa Camp (ongeveer 15km ten noorden van Nuweiba) N29 10,977 E34 43,244
We hebben het volgende betaald bij de grensovergang (in Egyptische Ponden):
- Total douane: 540
- Autoverzekering voor 1 maand: 520
- Nummerplaten: 20
- Kerst donatie: dit is aan jezelf
Sinai staat bekend als een plek om te relaxen met hoge temperaturen gedurende de dag en redelijk warme nachten. Gelukkig staat er een windje zodat het comfortabel is. Sawa camp is klein beetje hemel op aarde, een Bedouin camp op een zandstrand met uitzicht op de Rode Zee. 50 meter vanaf het strand is een koraal rif met kleurrijke vissen hetgeen het een ideale snorkel plek maakt. Vanuit hier kan je St. Katherine klooster bezoeken of de Sinai berg beklimmen om te genieten van de zonsopgang.
Wij gaan richting Cairo waar we onze visums gaan regelen voor Soedan en Ethiopië. Het schijnt belangrijk te zijn om op de weg of bereden tracks te rijden omdat er in west Sinai mijnen blijken te liggen - geen off road wild kamperen dus.
De nare verrassing deze morgen is dat het kaartje voor de auto bijna het dubbele kost (van 100 USD verhoogd naar 140 Euro. De totale kosten voor de overtocht is nu 268 Euro, een dure grensovergang. De positieve verrassing is dat de ferry in goede conditie verkeerd en het geheel een gemakkelijk proces is. 99% van de passagiers is lokale bevolking en we zien helaas geen andere overlanders. We zijn aan boord en op weg naar Egypte / Afrika!
We arriveren in Nuweiba (ongeveer 3 uur later) en bereiden ons voor op de grensovergang aan de Egyptische kant hetgeen volgens veel blogs van andere overlanders een pure nachtmerrie lijkt te zijn. Het herinnerd ons aan de vismarkt in Dar es Salaan (Tanzania). Mensen rennen door elkaar met bagage, beambten met en zonder uniform, chaos in 40˚ C.
De toeristenpolitie wachtte ons al op bij de boot dus volgen we geen enkele order op totdat we hem weer zien. Amed, toeristenpolitie agent, begeleid ons door alle verschillende kantoortjes en handelt het papierwerk voor ons af. Alles wat wij hier en daar moeten doen is betalen (waar we bonnetjes voor krijgen). We krijgen een nieuwe Egyptisch rijbewijs en 2 nieuwe nummerplaten die voor 20 Egyptische ponden worden gemonteerd. De laatste begeleiding die we krijgen van Amed is door het hek van de haven. Alles bij elkaar genomen kostte het ons 2 uur en zonder zijn hulp hadden we het niet gered.
Praktische informatie voor andere overlanders:
1. Na het verlaten van de ferry moet je op een gegeven moment over een gat rijden waar de onderkant van de auto wordt bekeken; rij voorzichtig omdat de aanwijzingen niet de duidelijkste zijn en je dus ook makkelijk in het gat kan belanden met een of 2 wielen.
2. Nadat je de auto hebt geparkeerd voor inspectie ga geld halen uit de ATM die mastercard en maestro card accepteert (Bank of Cairo); wij hadden ongeveer 1,200 Egyptische ponden in totaal nodig.
3. Iemand komt op een gegeven moment om het chassis en motor nummer te controleren (veilig om te doen, je krijgt een afschrift)
4. Wacht op de toeristenpolitie die je assisteert voor de rest van de papierwinkel (zij dragen een wit uniform)
5. Geef niet je paspoort of carnet of andere papieren aan iemand ander ook al zeggen ze dat ze van de douane zijn (veel anderen dragen geen uniform en zeggen dat ze van douane zijn)
6. Overweeg een "Kerst donatie" voor de politieagent aan het eind van de papierwinkel
7. Na het verlaten van de haven, rij naar Sawa Camp (ongeveer 15km ten noorden van Nuweiba) N29 10,977 E34 43,244
We hebben het volgende betaald bij de grensovergang (in Egyptische Ponden):
- Total douane: 540
- Autoverzekering voor 1 maand: 520
- Nummerplaten: 20
- Kerst donatie: dit is aan jezelf
Sinai staat bekend als een plek om te relaxen met hoge temperaturen gedurende de dag en redelijk warme nachten. Gelukkig staat er een windje zodat het comfortabel is. Sawa camp is klein beetje hemel op aarde, een Bedouin camp op een zandstrand met uitzicht op de Rode Zee. 50 meter vanaf het strand is een koraal rif met kleurrijke vissen hetgeen het een ideale snorkel plek maakt. Vanuit hier kan je St. Katherine klooster bezoeken of de Sinai berg beklimmen om te genieten van de zonsopgang.
Wij gaan richting Cairo waar we onze visums gaan regelen voor Soedan en Ethiopië. Het schijnt belangrijk te zijn om op de weg of bereden tracks te rijden omdat er in west Sinai mijnen blijken te liggen - geen off road wild kamperen dus.