Om 4:30 gaat het alarm, het is tijd om ons klaar te maken om naar het vliegveld van Nairobi te gaan voor onze vlucht terug naar Europa. De honden van Jungle Junction, Pipa and Pumba, liggen voor de deur en kijken ons triest aan. Ze voelen aan dat we weggaan en dat vinden ze maar niks. Na een lange tijd in Kenia te zijn geweest en veel tijd doorgebracht te hebben met de honden van JJ, is het moeilijk om afscheid te nemen van de honden omdat we ze nu een lange tijd niet zullen zien. Iedere keer als we terug kwamen van een trip in Kenya waren ze zo blij om ons weer te zien. Zodra we op de camping zijn, vind je de honden bij onze auto, ’t was bijna alsof het onze honden waren.

De taxi stond te wachten en , zonder koffie als gewoonlijk elke ochtend, 45 minuten later staan we in de rij op het vliegveld. Als we dan eindelijk aan de check-in desk staan wordt ons verteld dat we in het verkeerde gebouw staan en dat terwijl een aantal mensen ons ticket hadden gecheckt voordat we het gebouw in mochten om in te checken. Kenia, het is een prachtig land en goed ontwikkeld maar soms vraag je je af waarom degelijke situaties keer op keer gebeuren.

Landen op Schiphol Airport is als een frisse wind. Ja er ligt overal sneeuw en het is koud maar de luchthaven zelf is fantastisch. De signalering is duidelijk, het is ruim en alles loopt gesmeerd, de mensen achter de balie zijn vriendelijk en behulpzaam, en ondanks de situatie op het vliegveld als gevolg van het slechte weer (vertragingen en annuleringen van vluchten) is iedereen in een goede stemming. Aan iedereen werkzaam op Schiphol, bedankt voor de goede sfeer!

Toen we door douane gingen ontmoetten we een aantal Japanse reizigers die of hun boardingpas , paspoort of bagage vergaten. Een korte zoekactie en we hadden ze weer gevonden en herenigd met hun verloren items. Een snelle check met de rest van de groep en iedereen was weer compleet en onderweg met alle nodige documenten.

Nederland was geen Nederland als het niet flexibel en klant georiënteerd was. Roken in de luchthaven is verboden voor een aantal jaar tot frustratie van vele rokers. Het is de wet in Nederland, zoals in vele andere landen dat men niet is toegestaan om te roken in publieke ruimten inclusief de luchthaven. Aangezien vele rokers toch bleven roken en gevaarlijke situaties creëerden, zijn aangewezen rookruimten gemaakt. Op deze manier kunnen de rokers toch hun sigaret roken voor of direct na hun vlucht en zijn er geen gevaarlijke situaties meer op de luchthaven: iedereen happy!

Voordat we op onze aansluitende vlucht stappen naar Frankrijk gaan we even snel ‘Old Amsterdam’ kaas kopen in een toeristen shop – iets dat we enorm gemist hebben tijdens de reis. Eenmaal klaar om te boarden komen we erachter dat de vlucht vertraagd is – snel naar de sportsbar om een drankje en een sandwich kaas te eten (uiteraard) en nog een laatste sigaret!

Helaas gaan de dagen te snel voorbij, het is vaak zo als je in paradijs ben! Tiwi Beach, waar we momenteel zijn, ziet er uit als een klein paradijs. Dit strand te zuiden van Mombasa biedt de authenticiteit van Afrikaanse stranden ver van de moderne hotel ketens en te drukke toeristische centra.

We raken snel in een dagelijks ritme in ons Coral Cove Cottages dat we voor een goede prijs hadden gehuurd. Vroeg op in de ochtend, langzaam wakker worden op de veranda met de opkomende zon. Een paar lokale vissers en fruithandelaren komen langs om hun verse vis van de dag of vers fruit aan te bieden. Zo hebben we ook Mango-Man ontmoet die ons om de 2 dagen van een verse fruit salade voorziet. Een goede boost van vitamines en energie!

Midden in de ochtend gaan we naar het perfecte witte strand (ongeveer 20 meter lopen van ons huisje) om een duik te nemen in de Indische Oceaan. Turkoois transparant water, schelpen en koraal in duizenden kleuren en schitterende kleine visjes, allemaal beschermd door een koraal rif ongeveer 200m uit de kust. Het rif beschermd ons tegen de sterke golven en houdt de “grotere” vissen tegen zodat wij veilig een duik kunnen nemen. Even later in de schaduw van de palmbomen genieten we van het strand terwijl we met de locals kennis maken die souvenirs verkopen op het strand zoals Becca, een 21-jarige jongen die kettingen en armbanden verkoopt tijdens z’n vrije tijd van school of wanneer hij z’n moeder niet hoeft te helpen op een veldje in Tiwi. Oh, trouwens, tot nu toe hebben we nog geen andere toeristen gezien…

Terug naar ons huisje, het is tijd voor onze verse vruchtensalade als lichte maaltijd voor vandaag. In de middag wordt het zeewater te warm om te zwemmen (echt waar!) dus blijven we bij ons huisje en lezen we wat op de veranda, terwijl de aapjes, ganzen, honden, katten en papegaaien langskomen, een ‘dierentuin’ die veel lol beleven in de tuin die is aangelegd tussen de huisjes vol met smakelijke vegetatie dankzij het klimaat met temperaturen bijna nooit lager dan 35 graden en humidity level constant rond 80%. Palmbomen, papaja en ander tropische vegetatie groeit hier tot enorme grootte en sommige laten en deken vallen van frangipani bloemen die en heerlijk aroma toevoegen aan de al perfecte locatie.

Internet en mobiele telefoon werkt niet vanuit het huisje, dus als we dan internet of telefoon nodig hadden moeten we de heuvel oplopen, dicht bij Kirsten’s huis, de eigenaresse van de huisjes, een 10 minuten wandeling om een zwakke/slechte verbinding te hebben. Gezien de moeite vonden we het al snel best om geen internet of telefoon te hebben voor een paar dagen.

Zonsondergang komt snel en biedt ons een scala aan kleuren voordat de maan opkomt en omringt wordt door duizenden sterren. Het is tijd om onze verse vis, of kreeft afhankelijk van de vangst die dag, klaar te maken met verse groenten. Nog even snel een laatste blik werpen op de oceaan voordat we onder ons muggennet kruipen (essentieel) om een vredige nacht te slapen voor weer een nieuwe dag in paradijs de volgende ochtend…

Tags: hotel

Goedemorgen Tiwi Beach! Je ziet er prachtig uit maar wat is er gebeurd met onze kop koffie deze morgen? Gisteravond arriveerden wij net voor middennacht bij het huisje dat we hadden geboekt voor de laatste paar dagen in Kenia en het is natuurlijk donker als we aankomen. Voor de eerste keer reden we niet zelf in het donker maar werden we afgezet door onze shipping agent. Een paar weken geleden hadden we besloten om de auto terug te verschepen naar Europa na 11 maanden onderweg te zijn geweest. We zijn nog steeds gek op Afrika, geen twijfel over alles dat het heeft te bieden maar we zijn tot de conclusie gekomen dat we hier niet kunnen leven. Gisteren was het dan de dag dat we afscheid moesten nemen van onze betrouwbare Land Cruiser.

Op de dag van de verscheping in Mombasa, arriveren we om ongeveer 14:30 bij het kantoor van onze shipping agent en ontmoeten een paar vriendelijke mensen. Na een lekkere kop koffie, rijden we naar de haven van Mombasa om de auto te laten checken door de douane en zo onze Carnet de Passage gestempeld te krijgen. Na de gewoonlijke vragen van de douane is het tijd om naar het container depot te gaan om een container voor de auto uit te zoeken. We hebben het geluk om in de files van het eind van de dag te komen en arriveren dus laat bij het depot. Een paar telefoontjes en de mensen die al onderweg naar huis waren komen terug om ons nog even te helpen, erg vriendelijk van ze, aan een stalen doos aka 20ft container om onze auto in te zetten. De tent, reservewiel en toolbox die op het roofrack staan moeten eraf anders past de auto er niet in. Al onze persoonlijke spullen die we terug willen nemen naar Europa in het vliegtuig staan inmiddels op straat. Om ongeveer 21:30 zeggen we onze auto vaarwel: het was een pijnlijke en een moeilijke exercitie deze verscheping. Het is nog steeds raar en onwerkelijk om geen auto meer te hebben. De Toyota is ons huis met alles wat we hebben.

Toen we aan het inpakken waren voor een relaxing week aan het strand voordat we in het vliegtuig zouden springen zijn we vergeten om de koffie in te pakken en werden vanmorgen met 2 vragen wakker: hoe is het met de Toyota en hoe konden we de koffie vergeten terwijl we naar een self-catering-cottage aan het strand gingen? De dame van receptie lost snel ons probleem op: 2 kopjes koffie worden gemaakt en 2 uur later arriveert er een taxi die ons naar Nakumat supermarkt in Diani Beach brengt. Een complete shopping gedaan in ongeveer een half uurtje voor onze week aan het strand.

Tags: hotel

De David Sheldrick Wildlife Trust in Nairobe heeft als doelstelling om bedreigde diersoorten, met name olifanten en zwarte neushoorns, te beschermen en te behouden en is daarom voor ons een 'must-see'. Barry wist de plaats van een eerdere verblijf in Nairobi, en opnieuw een bezoek aan hun olifant kwekerij in Nairobi National Park is zeker weten leuk voor een paar uur.

We kijken naar de jonge olifanten terwijl ze naar hun ochtend modderbad rennen - na een stop gemaakt te hebben bij hun verzorgers voor een fles; echt geweldig om te zien. Vrolijke en nog wankelend op hun benen, gooien ze zich in de modder met een duidelijke glimlach op hun gezicht van puur genieten! Te dicht bij deze 'Puppies' van 100 kg van minder dan 1 jaar oud loop je de kans om modderspetters over je heen te krijgen, maar dat is onderdeel van de pret. De verzorgers vertellen ons alles over de persoonlijke achtergrond van elke olifant, leeftijd tussen 2-maanden en 2,5 jaar oud. Elke van hen had een dramatische start in het leven, het verlies van hun moeder door stroperij in de meeste gevallen, maar had de kans om te worden gered door de Sheldrick Trust. Sommigen van hen zijn van zeer jonge leeftijd, en hebben zelfs nog meer zorg en aandacht nodig van de verzorgers.

Na zo'n vermakelijke ochtend kijkend naar de olifanten in hun modderbad kunnen we het niet weerstaan om een van de olifantjes te adopteren en zo de Sheldrick Trust te helpen. Het adoptie programma is heel verleidelijk en nadat we met eigen ogen de toewijding van de bewaarders en de levenslange inzet van de Sheldrick-familie hebben gezien kun je er zeker van zijn dan elke donatie telt en dat het geld goed besteed wordt.

Als u de Sheldrick Wildlife Trust wilt ondersteunen kijk dan even op www.sheldrickwildlifetrust.org/asp/fostering.asp of www.sheldrickwildlifetrust.org/html/help.html

Enkele aanvullende informatie: de David Sheldrick Wildlife Trust is een kleine, flexibele liefdadigheidsinstelling, opgericht in 1977 ter ere van een beroemde naturalist, David Sheldrick, de stichter van Tsavo East National Park in Kenia, waar hij van 1948 tot 1976 diende.

Het Trust heeft een uiterst belangrijke rol gespeeld in Kenia's inspanningen voor behoud van diersoorten sinds de oprichting in 1977, uitspraken doen indien nodig over controversiële kwesties en onopvallend en snel proberen een kloof te dichten wanneer de wilde dieren in gevaar kwamen ten tijden van economische kortkomingen veroorzaakt door de overheid. Dr. Daphne Sheldrick (David's weduwe) was de eerste persoon in de hele wereld om met succes een Afrikaanse olifanten jong groot te brengen met de fles, iets dat 28 jaar van trial and error inspanningen heeft geduurd om te bereiken.

Het Trust heeft een team van bevoegde olifant verzorgers opgeleid die de familie van de wezen olifanten vervangen totdat de overgang naar het wild mogelijk is, iets dat tot l0 jaar kan duren. Olifanten hebben een snelle stofwisseling, en moeten 24 uur per dag regelmatig voeding krijgen, in eerste instantie op "aanvraag" door de olifant, maar na de leef tijd van 5 maanden, wordt geleidelijk aan een "3 uur routine" aangeleerd omdat ze hun eerste levensjaar volledig afhankelijk zijn van melk. Het tweede jaar is het ook nog melk afhankelijk, maar gaat het jonge olifantje ook geleidelijk aan vegetatie eten. Als de olifanten zich goed ontwikkelen voordat ze de leeftijd van 1 jaar bereiken, worden ze overgebracht naar Tsavo National Park, om te worden opgenomen in de ouderen groep van wezen en beginnen ze hun lange en geleidelijke periode van reïntegratie terug in de wilde gemeenschap.

Tot aan het jaar 2008 heeft het Trust meer dan 82 zuigelingen groot weten te brengen, twee van de dag van de geboorte. Op dit moment leven er meer dan 40 door het Trust grootgebrachte olifanten in Tsavo te midden van hun wilde soortgenoten, sommige keren zelfs terug met wild geboren jongen om deze te tonen aan hun toenmalige menselijke familie.

Als je meer wilt weten over het Sheldrick Trust kijk dan even op de website: www.sheldrickwildlifetrust.org/

"Val, wakker worden! Ik denk dat er iemand probeert in te breken in de auto, ik hoor geluiden". Het is 4:30 in de nacht en we kijken vanuit de tent naar beneden om te zien wat er gaande is bij de auto. Nog geen 10 meter bij de auto vandaan staat een enorme olifant het gras onder de palmbomen te eten. We zijn momenteel in Ndololo public campsite in Tsavo Nationaal Park en worden wakker gemaakt door een olifant, ongelooflijk!

Een uur later gaat het alarm zodat we van het vroege ochtendlicht kunnen genieten in het park tijdens de game drive. Om 6 uur slepen we onszelf uit bed en maken koffie. We zoeken een plekje op de motorkap van de Land Cruiser en genieten van de bavianen die uit de boom klimmen terwijl we van onze koffie genieten. Ondertussen lopen 6 giraffen langzaam door de camping en is er een olifant op spuugafstand aan het ontbijten. Ik kan het niet helpen om zo te genieten van het moment dat ik begin te zingen: "Happy day after my birthday, Happy day after my birthday, Happy day after my birthday, We woke up with the elephant!". Gisteren kwamen we al tot de conclusie dat Tsavo een fantastisch park is: we reden het park binnen tijdens het warme namiddag licht dat de landschappen mooie kleuren geeft en een dramatische look en feel. Nu wakker worden met al die wilde dieren maakt het nog fantastischer. Wat een geweldige start van de dag!

Alsof wild kijken tijdens je eerste kop koffie van de dag nog niet genoeg is, zien we 2 uur later leeuwen een zebra vangen. We spenderen een paar uur bij de leeuwen terwijl ze hun ontbijt verorberen. De kill gebeurde zo snel. Een van de leeuwinnen maakte zich los van de groep en verdween uit ons gezichtsveld. Opeens beginnen de impala's en zebra te rennen voor hun leven. Daar is ze, de leeuwin die eerder verdween drijft de impala's en zebra's in de val. De rest van de groep maakt een eind aan de jacht in een paar luttele seconden. De zebra is gevangen en ontbijt voor de leeuwen ligt klaar, 3 volwassen leeuwinnen en 4 jongen eten hun buik vol. De jonge leeuwtjes zien er geweldig uit met al dat bloed op hun snoetjes.

Deze zijde van het park is volledig droog, nog geen druppel water te zien. De dam die voor een kunstmatig meer moet zorgen om meer dieren aan te trekken en om om ze van water te voorzien is leeg, er is ook hier geen druppel water. We besluiten om naar het noorden van het park te rijden, richting de Galana rivier. Onderweg slaan we een kort track in dat ons dichter bij de rivier brengt en zien zo ineens een grote groep olifanten met veel jongen die onder het toeziend oog van de matriarch aan het spelen zijn. Eenmaal aangekomen bij de Galana rivier, een brede natuurlijke rivier van blauw en groen water, zien we de eerste Nile Crocodiles van het park. De Lugards Watervallen, vlakbij, bieden een mooi uitzicht over de rivier met een paar olifanten in de achtergrond in het midden van de rivier.

Tsavo National Park is net zo ver van Nairobi als de Masai Mara, ongeveer 5 uur rijden maar over een goede asfalt weg. De Masai Mara is bekend vanwege de migratie en de hoeveelheid wilde dieren die je er kan zien. De Masai Mara is niet bekend vanwege de geweldige landschappen. Dat is precies hetgeen dat Tsavo je te bieden heeft: adembenemende landschappen en diversiteit EN wilde dieren. De bush kan dicht zijn in het park maar dat maakt Tsavo niet minder interessant. Wij hebben redelijk wat parken gezien over de jaren, van Kenia tot Zuid Afrika en moeten bekennen dat Tsavo waarschijnlijk een van de mooiste parken is. De tracks zijn goed begaanbaar, het landschap is fantastisch, er zijn wilde dieren en de campsites zijn ruim. Tsavo is absoluut het bezoeken waard!

We volgen de rivier voor een aantal uren en verlaten uiteindelijk het park, na een game drive van 10 uur, aan de oostkant om richting de Indische oceaan te gaan waar we gepland hebben om een paar dagen door te brengen in Malindi. We hebben behoefte aan een korte vakantie binnen onze "vakantie-reis". Het leven kan soms "zwaar" zijn als je zolang onderweg bent!

Tags: camping

Wat kunnen we erover zeggen? Ja het is slecht en het is hel op aarde om te rijden op die weg en ja wij hebben ook iets gebroken op die weg. 1 op 3 auto's breekt iets op die weg. Wij hebben in totaal 4 bladveren gebroken, de vierde in de fabriek net buiten Nairobi (3 bladveren zijn tijdens de rit gebroken en de 4e toen de bladveren opnieuw gebogen zijn in de fabriek).

Gelukkig wordt er aan de weg gewerkt momenteel. Het stuk van Moyale naar Marsabit is in zeer slechte staat. Het stuk tussen Marsabit en Isiolo wordt beter met de dag. 130KM na Marsabit (komend vanuit Moyale) begint het mooie nieuwe asfalt dat momenteel bij de Chinezen wordt gelegd en hopelijk aan het eind van 2011 de grens met Ethiopië bereikt. Bekijk de video en besluit voor jezelf of die weg 2 keer zou rijden, wij in ieder geval niet!!